Over Bakhuizen - Historisch

Bakhuizen is een hecht dorp in Gaasterland met een lange geschiedenis en een van oorsprong sterk katholieke gemeenschap. Het dorp wordt al genoemd in bronnen uit 1412 en ontwikkelde zich in de loop der eeuwen van een kleine agrarische buurtschap tot een levendige dorpsgemeenschap. Tot 1955 was Bakhuizen bestuurlijk verbonden met het nabijgelegen Mirns.

Het religieuze leven speelde lange tijd een belangrijke rol in het dorp. Rond 1633 ontstond de Sint Odulphusparochie, die uitgroeide tot het kerkelijk middelpunt van de gemeenschap. In 1783 werd een schuurkerk gebouwd en in 1914 verrees de huidige kerk, die nog altijd een herkenbaar punt in het dorp vormt.

In de 20e eeuw groeide Bakhuizen verder. Na de Eerste Wereldoorlog, toen in de regio Belgische vluchtelingen werden opgevangen, en vooral in de periode 1950 tot 1970 nam het aantal inwoners toe. Een belangrijke rol in de lokale economie speelde de staalconstructiefabriek van Fa. Mous, die tot 1982 in het dorp gevestigd was.

De inwoners van Bakhuizen, vaak Bakhusters genoemd, staan bekend als harde werkers. Historisch waren veel bewoners actief in grondverzet en waterbouw, wat bijdroeg aan het karakter van het dorp. In de omgeving zijn daarnaast nog sporen te vinden van vroegere stinsen, zoals de Galama-stins, en een voormalige uithof van de abt van Staveren.

Tegenwoordig is Bakhuizen een levendige gemeenschap in het Gaasterlandse landschap, met ongeveer 1100 inwoners en een sterke band met de omliggende natuur, bossen en wateren van Zuidwest-Friesland.